Achtergrond
Inhoudsopgave
Maymūnah (raḍiyallāhu ʿanhā) was oorspronkelijk bekend onder de naam Barrah. De Profeet Mohammed (vzmh) veranderde haar naam, zoals hij dat vaker deed wanneer namen een betekenis droegen die niet volledig paste bij de spirituele etiquette van de islam.
Barrah komt van birr — rechtvaardigheid, vroomheid — maar de Profeet (vzmh) wees erop dat een naam die de indruk kan wekken dat iemand zichzelf prijst, beter vervangen wordt door een naam met nederige of zegenrijke betekenis. Daarom gaf hij haar de naam Maymūnah, “zij die gezegend is”.
Ook andere vrouwen onder de moeders der gelovigen kregen een nieuwe naam, zoals Zaynab bint Jaḥsh (raḍiyallāhu ʿanhā), die eveneens Barrah heette voordat haar naam werd veranderd.
De metgezellen vroegen de Profeet (vzmh) eens waarom een naam als Barrah — die immers positief klinkt — toch veranderd werd. Zijn antwoord was verfijnd en diepzinnig:
“Prijst zij zichzelf?”
Want alleen Allah kent de ware staat van de mens. Alleen Hij onderscheidt de rechtschapene van de zondaar. Daarom leerde de Profeet (vzmh) ons dat wanneer we iemand prijzen, we moeten zeggen:
“Dat is wat wij van hem weten — lā nuzakkī ʿalallāhi aḥadan.”
(Wij zuiveren niemand bij Allah.)
Dit is een les in nederigheid, in eerlijkheid en in correcte omgang met Allah — een kern van zuivere islamitische etiquette.
Maymūnah (raḍiyallāhu ʿanhā): karakter en vroomheid
Maymūnah (raḍiyallāhu ʿanhā) trad het huishouden van de Profeet (vzmh) binnen in de laatste jaren van zijn leven. Minder dan drie jaar na hun huwelijk overleed de Profeet (vzmh), waardoor haar overgeleverde hadith beperkt in aantal zijn.
Maar haar karakter sprak luider dan woorden.
ʿĀʾishah (raḍiyallāhu ʿanhā), die bekend stond om haar scherpheid, zei over haar:
“Zij behoorde tot de vroomste onder ons,
en de meest liefdevolle naar haar verwanten.”
Zelden wordt een mens zo samengevat — vroomheid en zachtheid in één zin. Dat was Maymūnah.
Na het overlijden van de Profeet (vzmh) leefde zij een rustig en ingetogen leven. Ze wijdde zich aan aanbidding, herinnering, familiebanden en het jaarlijkse verrichten van de ḥajj. Haar hart bleef verbonden met de Profeet (vzmh), zelfs in haar ouderdom.
Haar laatste reis
Tijdens haar laatste ḥajj — in het jaar 51 na de hidjrah — werd zij ernstig ziek op de terugweg naar Madīnah. Zij overleed op een plaats genaamd Sarif, enkele kilometers ten noorden van Makkah.
Deze plaats had een bijzondere betekenis:
het was precies de plek waar de Profeet (vzmh) hun huwelijk had voltrokken, tijdens zijn ʿUmrah al-Qaḍāʾ.
Het is alsof haar leven een cirkel sloot:
zij verliet deze wereld op dezelfde plek waar haar huwelijksband met de Boodschapper van Allah (vzmh) was bezegeld.
Haar neef, de grote metgezel ʿAbdullāh ibn ʿAbbās (raḍiyallāhu ʿanhu) — zoon van haar zuster Umm al-Faḍl — droeg persoonlijk zorg voor haar begrafenis. Het was een afscheid met eerbied, liefde en zachtheid.
Was het slechts toeval dat zij stierf op dezelfde plek waar haar huwelijksleven begon?
De gelovige weet: in de gebeurtenissen van het leven schuilt vaak een subtiele wijsheid.
Moge Allah tevreden met haar zijn,
haar rang verhogen
en haar opnieuw verenigen met de Profeet Mohammed (vzmh)
in de hoogste graden van het Paradijs.
Lees ook: Een wonderbaarlijke vrouw: Âisha (ra)
Vond je dit artikel interessant?
