Je verricht du‘ā’, leest uit de Qur’an en probeert op Allah te vertrouwen. Toch verdwijnen de sombere gedachten, paniekaanvallen, slapeloze nachten of voortdurende onrust niet.
Misschien zegt iemand tegen je:
“Je moet gewoon meer bidden.”
Of misschien denk je zelf:
Als mijn īmān sterk genoeg was, zou ik mij toch niet zo voelen?
Daardoor kun je je niet alleen psychisch slecht voelen, maar ook schuldig. Je begint te twijfelen aan jezelf als moslim.
Maar psychologische hulp nodig hebben, maakt je niet tot een slechte moslim. Het betekent dat je een mens bent die ondersteuning nodig heeft.
Verdriet is geen bewijs van zwakke īmān
De Qur’an verbergt het verdriet van de profeten niet. Profeet Ya‘qūb (vzmh) leed intens onder het verlies van zijn zoon Yūsuf. Hij zei:
“Ik klaag mijn verdriet en droefheid alleen bij Allah.”¹
Zijn verdriet betekende niet dat hij geen tawakkul had. Hij vertrouwde op Allah en voelde tegelijkertijd diepe pijn.
Ook de Profeet Mohammed (vzmh) huilde toen zijn zoon Ibrāhīm overleed. Hij zei dat de ogen tranen en het hart verdriet voelt, maar dat hij alleen zou zeggen wat Allah behaagt.²
Verdriet, angst en tranen zijn dus niet automatisch tekenen van een zwak geloof. Een mens kan Allah oprecht liefhebben en toch psychisch uitgeput raken.
Īmān maakt een mens niet gevoelloos.
Du‘ā’ en behandeling zijn geen tegenpolen
Sommige mensen denken dat professionele hulp zoeken betekent dat je onvoldoende op Allah vertrouwt. Maar in de islam staat tawakkul niet tegenover het gebruiken van middelen.
Wanneer iemand lichamelijk ziek is, zeggen we meestal niet dat hij uitsluitend du‘ā’ moet verrichten en geen arts mag bezoeken. We verrichten du‘ā’, maar zoeken ook behandeling. Waarom zouden wij bij psychische klachten plotseling andere regels hanteren?
De Profeet Mohammed (vzmh) moedigde mensen aan om behandeling te zoeken. Hij leerde dat Allah geen ziekte heeft geschapen zonder daarvoor ook een behandeling te scheppen.³
Een psycholoog, huisarts of psychiater kan daarom behoren tot de middelen die Allah beschikbaar heeft gesteld. Genezing komt uiteindelijk van Allah, maar Allah kan een arts, therapeut, gesprek, behandeling of medicijn tot middel van herstel maken.
De deur van de behandelkamer binnengaan, betekent niet dat je de deur van tawakkul verlaat.
“Je moet gewoon meer bidden”
Ṣalāh, dhikr, du‘ā’ en het lezen van de Qur’an kunnen veel rust en kracht geven. Zij verbinden het hart met Allah en mogen niet worden onderschat.
Maar religieuze adviezen kunnen schadelijk worden wanneer ze worden gebruikt om alle psychische klachten te verklaren. Niet iedere depressie ontstaat door een gebrek aan dhikr. Niet iedere paniekaanval betekent dat iemand onvoldoende tawakkul heeft. Niet iedere traumatische ervaring verdwijnt wanneer iemand wordt verteld dat hij meer ṣabr moet hebben.
Iemand die psychisch lijdt, heeft soms naast geestelijke begeleiding ook professionele behandeling nodig. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie bestaan er effectieve psychologische behandelingen voor onder andere depressie en angststoornissen. Afhankelijk van de aard en ernst van de klachten kan ook medicatie worden overwogen.⁴
Een imām of islamitisch geestelijk verzorger kan helpen bij geloofsvragen, schuldgevoelens en zingeving. Een psycholoog of psychiater behandelt psychische klachten. Deze vormen van begeleiding kunnen elkaar aanvullen.
Een imām hoeft niet de taak van een psycholoog over te nemen. Een psycholoog hoeft ook niet de plaats van religieuze begeleiding in te nemen.
Betekent medicatie dat je hebt gefaald?
Ook over medicatie bestaan veel vooroordelen. Sommige mensen denken dat het gebruik van antidepressiva of andere psychische medicatie bewijst dat iemand zwak is.
Medicatie is echter geen maatstaf voor iemands īmān. Bij bepaalde klachten kan een arts medicatie adviseren als onderdeel van een behandeling. Bij andere klachten kan gesprekstherapie voldoende zijn. Dat verschilt per persoon en moet zorgvuldig door een bevoegde behandelaar worden beoordeeld.
Medicatie moet niet worden verheerlijkt, maar ook niet uit schaamte worden afgewezen. Begin of stop er niet zelfstandig mee, maar bespreek vragen en bijwerkingen altijd met de voorschrijvende arts.
Net zoals iemand een bril kan dragen om beter te zien, kan iemand medische ondersteuning nodig hebben om beter te functioneren. Dat maakt hem niet minder gelovig.
Sabr betekent niet dat je alleen moet lijden
Allah zegt:
“Allah belast geen ziel boven haar vermogen.”⁵
Deze āyah betekent niet dat je alles zonder hulp moet dragen. Soms bestaat een deel van jouw vermogen juist uit de mensen en middelen die Allah om je heen heeft geplaatst.
Sabr betekent niet dat je moet zwijgen terwijl je instort. Tawakkul betekent niet dat je geen behandeling mag zoeken. En tevredenheid met de beschikking van Allah betekent niet dat je niets mag doen om jouw situatie te verbeteren.
Hulp vragen kan juist een daad van verantwoordelijkheid zijn. Je erkent dat je gezondheid een amānah is en dat je er zorgvuldig mee moet omgaan.
Je hoeft je niet te schamen
Psychische klachten maken jou niet ondankbaar, ongelovig of waardeloos. Je bent ook niet minder moslim omdat je met een psycholoog praat, therapie volgt of voorgeschreven medicatie gebruikt.
Blijf du‘ā’ verrichten. Blijf Allah gedenken. Maar gebruik ook de middelen die beschikbaar zijn.
Praat met je huisarts wanneer klachten aanhouden of jouw dagelijkse leven belemmeren. Zoek direct hulp wanneer je bang bent dat je jezelf of iemand anders iets zult aandoen.
Je hoeft niet te kiezen tussen geloof en behandeling.
Soms bestaat tawakkul uit du‘ā’ verrichten en daarna de moed verzamelen om hulp te zoeken.
Bronnoten
- Qur’an 12:86.
- Al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, nr. 1303.
- Abū Dāwūd, Sunan Abī Dāwūd, nr. 3855; Al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, nr. 5678.
- World Health Organization, “Mental Disorders,” 30 september 2025, geraadpleegd 9 juli 2026; World Health Organization, “Depressive Disorder (Depression),” 29 augustus 2025, geraadpleegd 9 juli 2026.
- Qur’an 2:286.








