De gelovige vrouw is waakzaam
Een van de meest onderscheidende kenmerken van de moslimvrouw is haar diepe geloof in Allah — haar Rabb, haar Beschermer, Degene die alles beschikt. Zij weet dat niets in dit universum gebeurt zonder Zijn wil, en dat wat haar treft nooit gemist kon worden, en wat haar niet treft nooit voor haar bestemd was.
Dit besef maakt haar hart rustig.
Zij streeft naar het rechte pad, zij verricht haar aanbiddingen, zij doet het goede waar zij kan — terwijl zij haar volledige vertrouwen vestigt op Allah. Zij onderwerpt zich aan Zijn besluit en weet dat Zijn hulp haar voortdurend nodig is.
Het voorbeeld van Hājar (ra)
Het verhaal van Hājar, de moeder van Ismāʿīl (as), is een van de mooiste voorbeelden van vertrouwen in Allah. Ibrāhīm (as) liet haar achter in het kale, verlaten dal van Makkah — zonder bewoners, zonder water, zonder enige schaduw. Haar enige gezelschap was haar zuigeling Ismāʿīl (as).
Zij vroeg hem, zonder paniek, zonder verwijt:
“Heeft Allah jou dit bevolen, o Ibrāhīm?”
Hij antwoordde:
“Ja.”
En zij zei met een hart dat rustte op volledige tawakkul:
“Dan zal Hij ons nooit in de steek laten.”
(Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, Kitāb al-Anbiyāʾ)
Haar vertrouwen was niet slechts geloof — het was zekerheid. Zij bleef standvastig in een situatie die voor de meeste mensen ondraaglijk zou zijn geweest. Door haar geduld en vertrouwen werd haar naam vereeuwigd: miljoenen pelgrims herinneren haar wanneer zij van Zamzam drinken en tussen Ṣafā en Marwah lopen.
Voorbeelden van innerlijke waakzaamheid
Dat diepe geloof maakte de harten van vrome mannen en vrouwen wakker: zij leefden met het besef dat Allah hen altijd ziet — in het openbaar en in het verborgene.
Een beroemd voorbeeld is het verhaal van het jonge meisje dat vermeld wordt in Ṣifat al-Ṣafwah, Wafayāt al-Aʿyān en door Ibn al-Jawzī in Aḥkām al-Nisāʾ.
ʿAbdullāh ibn Zayd ibn Aslam vertelt dat hij met ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb (ra) door Madīnah liep tijdens een nachtelijke ronde. Ze hoorden een vrouw zeggen:
“Mijn dochter, meng de melk met water.”
Het meisje antwoordde:
“O moeder, heb je niet gehoord dat Amīr al-Muʾminīn heeft verboden melk te verdunnen?”
De moeder zei:
“Sta op en meng het toch; ʿUmar kan ons niet zien.”
Het meisje zei:
“Als ʿUmar ons niet ziet, ziet Allah ons wel.”
Toen ʿUmar (ra) dit hoorde, stuurde hij iemand om te kijken wie het meisje was. Ze bleek ongehuwd te zijn. Hij riep zijn zonen bijeen en vroeg:
“Wie van jullie wil trouwen? Als ik zelf wilde trouwen, was dit het meisje dat ik zou kiezen.”
Zijn zoon ʿĀṣim trouwde met haar. Uit dat huwelijk werd een dochter geboren — de moeder van ʿUmar ibn ʿAbd al-ʿAzīz, de vijfde rechtgeleide khalief.
Dit is de vrucht van ihsān:
Allah in het verborgene gehoorzamen, zoals men Hem in het openbaar gehoorzaamt.
Zij aanbidt Allah met liefde en toewijding
Het is vanzelfsprekend dat de ware moslimvrouw haar Heer met enthousiasme aanbidt. Zij weet dat de verplichtingen die Allah aan mannen én vrouwen heeft voorgeschreven, bedoeld zijn om haar hart te zuiveren en haar dichter tot Hem te brengen.
Zij verricht de vijf dagelijkse gebeden
Hoe druk zij ook is — met werk, kinderen, huishouden of haar rol als echtgenote — zij bewaakt haar vijf dagelijkse gebeden. Want het gebed is:
-
een pijler van het geloof,
-
de verbinding tussen de dienaar en haar Rabb,
-
de bron van kracht, rust en standvastigheid,
-
een middel om zonden te wissen.
Abū Hurayrah (ra) verhaalde dat de Profeet Mohammed (vzmh) zei:
“Wat denken jullie van iemand die vijf keer per dag baadt in een rivier voor zijn deur? Zou er nog vuil op hem achterblijven?”
De mensen zeiden:
“Geen spoor van vuil.”De Profeet (vzmh) antwoordde:
“Zo zijn de vijf dagelijkse gebeden. Allah wist ermee de zonden weg.”
(Sharḥ al-Sunnah 2/175)
Jābir (ra) zei:
“De vijf gebeden zijn als een diepe rivier waarin iemand vijf keer per dag baadt.”
(Muttafaqun ʿalayh)
Het gebed maakt haar ziel helder, reinigt haar hart en brengt haar in de nabijheid van haar Schepper.
Lees ook: De ideale persoonlijkheid van een moslim







